η νεράιδα του πάγου

Η «Νεράιδα του Πάγου» της Αναστασιάδη Χατζηαράπη, σε λόγια ελληνική απόδοση του Άντερσεν από τα γερμανικά, είναι μια στοχαστική, προσωπική έκδοση του 1914 που ανοίγει με αφιέρωση στα αγαπητά της αδέλφια και πρόλογο με τίτλο «Η ζωή εν τη κινήσει». Από τις πρώτες σελίδες συνδέει το παραμυθικό με βαθύτερους συλλογισμούς για τη μεταβολή, τη ζωή και την ανθρώπινη εμπειρία. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Ρούντυ, ένα παιδί των ελβετικών Άλπεων που μεγαλώνει ανάμεσα στην αγριότητα του βουνού, τη στοργή της οικογένειας και την αυστηρή μαθητεία στο κυνήγι και την επιβίωση. Η χιονοστιβάδα που σκοτώνει τον θείο του σημαδεύει τη βίαιη είσοδό του στην ωριμότητα, ενώ η Μπαμπέττα και ο νεαρός Άγγλος ξάδελφος φέρνουν στην επιφάνεια τη ζήλια, την τρυφερότητα και την ευθραυστότητα του έρωτα. Καθώς ο Ρούντυ περιπλανιέται σε χιόνι, ομίχλη και κινδύνους, συναντά την αινιγματική Νεράιδα του Πάγου, και το ορεινό τοπίο μετατρέπεται σε σκηνή δοκιμασίας, μυστήριου και εσωτερικής αντοχής. Αυτή η έκδοση έχει αποκατασταθεί πλήρως με σύγχρονη στοιχειοθεσία και προσαρμοσμένο σχεδιασμό εξωφύλλου.